Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

HOMO PASOKUS!!!



Τ

«Όλοι οι Έλληνες κρύβουν μέσα τους
έναν… μικρό Άκη Τσοχατζόπουλο»!
Πρόκειται για διαπίστωση της κυρίας Ελένης Κούρκουλα. Η κυρία Κούρκουλα, εκτός από μεγάλη ηθοποιός (έλαμψε μεταξύ άλλων στο ρόλο της «Σελήνης» στη «Λάμψη» του Φώσκολου), εκτός από μεγάλη πολιτικός (έλαμψε στο ρόλο της υφυπουργού Παιδείας επί Σημίτη), αναδεικνύεται και μεγάλη ψυχολόγα…
Θα μας πείτε τώρα: Και τι νόημα έχει τι λέει η Κούρκουλα; Καμία σημασία δεν έχει. Εκτός από μία: Ότι κάτι τέτοιες δηλώσεις αποδεικνύουν ότι σπάνια βρίσκεις «ΠΑΣΟΚο» που να υπηρέτησε το σύστημα της σαπίλας και της παρακμής από θέσεις εξουσίας και να μην «κρύβει ένα μικρό Πάγκαλο μέσα του».
Διευκρινίζουμε ότι ουδόλως μας απασχολεί το πρόσωπο της κυρίας Κούρκουλα και ως εκ τούτου ουδέποτε θα χαραμίζαμε ακόμα κι έναν λίβελλο για μια κυρία που ως Ελληνίδα – κατά τα λεγόμενά της – κρύβει μέσα της ένα μικρό Ακη Τσοχατζόπουλο. Και πηγαίνουμε παρακάτω. Πάμε στην λογική που αποπνέουν δηλώσεις όπως η παραπάνω.
Κατ’ αρχάς και για να συνεννοούμαστε: Όταν λέμε «ΠΑΣΟΚος» δεν εννοούμε τον ταλαιπωρημένο ψηφοφόρο. Εννοούμε εκείνο το «χαλασμένο» είδος μέχρι το μεδούλι που αφού πρωτοστάτησε στο σύστημα της Κόπρου κατόπιν εμφανίζεται με ύφος κατήγορου για να απαγγείλει στα ίδια του τα θύματα την κατηγορία: «Όλοι μαζί τα φάγαμε»!
Το είδος αυτό το συναντάς παντού. Το ακούς να μιλά, το βλέπεις να γράφει, το παρακολουθείς να παπαγαλίζει το ποίημα της ημέρας με την ίδια αυθάδεια και την ίδια αγένεια, όπως τότε που είχε στήσει πρώτο στασίδι πίστα στο άρμα της πολιτικής αθλιότητας.
Ενίοτε πρόκειται για θλιβερά ανθρωπάκια που όλο και κάπου χωμένα ήταν στο σύστημα που υπηρέτησε το βούρκο. Που η θλιβερή ύπαρξή τους έδινε ανελλιπώς το παρών στα γκαλά της μπόχας και της ξεδιαντροπιάς.
Βουτηγμένοι στο πατσουλί της σήψης, σαπρόφυτα και ασπάλακες, που αντί να απολογούνται για την κατρακύλα τη δική τους και το κακό που προκάλεσαν στην κοινωνία, τώρα πασχίζουν να κατασκευάσουν και όλους τους υπόλοιπους σαν τα μούτρα τους.
Βουτηγμένοι μέσα στο «πλυντήριο» της ηθικής τους αναπηρίας. Μέλη του θιάσου που αφού παρήγαγε, αναπαρήγαγε, ξέπλυνε και κουκούλωσε από Βατοπέδια και υποκλοπές μέχρι χρηματιστήρια, «μίζες» και «Ζήμενς», τώρα κουνάει και το δάκτυλο!
Αγενείς. Αυθάδεις. Με ύφος λιμοκοντόρου που καμώνεται την «ευπρέπεια». Βαποράκια της αναξιοπρέπειας και λιβανιστήρια της παρακμής. Με μια μόνιμη έγνοια: Σε ποιο στρατόπεδο της καταισχύνης να τρέξουν να ενσωματωθούν. Στο πράσινο ή στο γαλάζιο; Στους Βένετους ή στους Πράσινους; `Η μήπως και στους δύο;...
Έκτισαν το κράτος των τρωκτικών, της αναξιοκρατίας, του κομματικού ρουσφετιού, των πελατειακών συμπεριφορών και της «μαύρης» συναλλαγής κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση εκείνης της πολιτικής που κατέστησε λαϊκή ρήση ότι «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Και τώρα τι κάνουν; Κοιτάζονται στον καθρέφτη και γι’ αυτό που βλέπουν προσπαθούν να λερώσουν και να συκοφαντήσουν - ως συνυπεύθυνη! - ολόκληρη την κοινωνία!
Ποιοι!; Αυτοί και οι φίλοι τους, οι σεσημασμένοι της άφατης υποκρισίας, που οικοδόμησαν ένα πολιτικό σύστημα το οποίο έχει για προμετωπίδα του εκείνο το πάλαι ποτέ απίθανο πρωθυπουργικό απόφθεγμα : «Έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του»!
Ποιοι!; Αυτοί που δικό τους είναι το καθεστώς που φτιάχτηκε με υλικά το «έχω μέσο», «έχω δόντι», «έχω βύσμα», «έχω και μπάρμπα στην Κορώνη». Το δικό τους πολιτικό καθεστώς, το καθεστώς της μίζας και της αρπαχτής, των «κουμπάρων» και των «αναψυκτηρίων», των υποβρυχίων που «γέρνουν» και των «εξοπλιστικών», είναι το ίδιο καθεστώς πάνω στο οποίο μεγαλούργησε το «φακελάκι» και το «τσάκω ρε μάγκα τόσα και προχώρα».
Κι όμως! Αυτοί είναι εκείνοι που το παίζουν κήνσορες και τιμητές! Ε, λοιπόν,
αυτός ο πασίγνωστος τύπος του «άλλα λέω, άλλα εννοώ, άλλα πιστεύω κι άλλα κάνω»,
αυτός ο σουρεαλισμός,                                                                                                                   αυτή η αποθέωση του τίποτα,                                                                                                         
αυτή η ασύλληπτη διαστροφή των εννοιών,                                                                                        
αυτή η ακατάβλητη πορεία βιασμού της κοινής λογικής,
αυτή η αγέρωχη διαστρέβλωση του οτιδήποτε,
αυτή η απαράμιλλη εμμονή στο ψεύδος, τη δημαγωγία και την παραποίηση,
αυτό το αναπάντεχο θράσος να αυτοανάγεται ο «πάτος» σε «αφρό»,
αυτό το παγκόσμιο υπόδειγμα εξαχρείωσης για το πώς χωρίς ίχνος ντροπής μπορεί κανείς να αυτοθαυμάζεται όταν βαφτίζει το «μαύρο - άσπρο»,
έχει ένα και μόνο όνομα, έχει έναν και μόνο τρόπο, έχει μία και μόνο φράση για να περιγραφεί: «Homo ΠΑΣΟΚους»!

Ν. Μπογιόπουλος






Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΕΡΙ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ... ΝΕΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ!!!



ΑΘΗΝΑ 30/9/2014
Συνήθως οι  «αποχωρήσεις» είναι προσωπική υπόθεση. Δηλαδή αν κάποιος αποφασίζει να αποχωρήσει από κάποιο φορέα ή συλλογικότητα ή όργανο στα οποία συμμετέχει, το ανακοινώνει μόνος του. Οι φορείς ή συλλογικότητες συνήθως διαγράφουν τα μέλη τους ή «τα κατεβάζουν από το τραίνο»!!!
Στα νέα ήθη και στην νέα πραγματικότητα (στην οποία αφιερώνω τους παρακάτω στίχους που μου θύμισε μία συντρόφισσα μου), το αλλάξαμε κι αυτό.
Ενημερώθηκα ότι δημοσιεύτηκε χθες στις 8.12 μ.μ. σε blog (το οποίο έχω διαγράψει από τις 8/5/2014 γιατί: «ψεύτες, υβριστές και «καρφωτήδες» διαγράφονται από τον τοίχο μου. Ας τους χαίρονται άλλοι») ανακοίνωση του Δικτύου Σιδηροδρομικών με την οποία αφενός ενημερώνονται οι σιδηροδρομικοί ότι αποχώρησα από αυτό και αφετέρου, μου ζητείται να παραδώσω «την έδρα στην παράταξη με την οποία εξελέγη».
Πολύ αργότερα στις 11.40μ.μ. πήρα κι εγώ στο mail την ανακοίνωση. Η στάση της νεοεκλεγείσας Γραμματείας του Δικτύου, μου δημιούργησε τα εξής ερωτηματικά:
1.- Χθες στις 7.41μ.μ., όταν επικοινώνησε μαζί μου ο επικεφαλής του Δικτύου και του δήλωσα ότι τις επόμενες ημέρες θα τοποθετηθώ δημόσια για όλα αφού συνομιλήσω με συντρόφους μου, η ανακοίνωση που αναρτήθηκε στις 8.12μ.μ. ήταν έτοιμη;
2.- Γιατί βιάστηκαν τόσο πολύ να ενημερώσουν τους σιδηροδρομικούς για την αποχώρηση μου; Έδειξαν την ίδια σπουδή και σε άλλες περιπτώσεις που τους αφορούσαν;
3.- Γιατί μου ζητούν δημόσια την παράδοση της έδρας, όταν δεν το έκαναν σε άλλες περιπτώσεις τόσο αποχωρήσεων (τουλάχιστον 3) όσο και σοβαρών προβλημάτων όπως τα πλαστά πτυχία; Εκεί, γιατί οι συνάδελφοι είχαν και έχουν την πολυτέλεια να αποφασίσουν οι ίδιοι το ΠΟΤΕ, το ΠΩΣ και το ΑΝ;
Σε ότι αφορά τους λόγους της αποχώρησης μου και παρόλο που η ανακοίνωση φωτογραφίζει κάποιους από αυτούς, ειδικά στην παράγραφο: Την επαναφορά στον πραγματικό συνδικαλισμό με την ενεργή συμμετοχή των εργαζομένων αφού αποκλειστικός σκοπός μας είναι η επίλυση των προβλημάτων τους  και μόνο, χωρίς να εξετάζουμε  σε ποιο μετερίζι άνηκαν ή ανήκουν. Άλλωστε το Δίκτυο δημιουργήθηκε για να συνθέσει χώρους και όχι να διαχωρίσει και πάλι τους εργαζόμενους σε μπλέ, πράσινους κόκκινους κτλπ.” θα έχουμε την ευκαιρία να τοποθετηθούμε σύντομα, γιατί για μένα, τα ζητήματα ποτέ δεν ήταν προσωπικά. Πάντα ήταν πολιτικά και πάντα προσπαθούσα να τα λύσω συλλογικά χωρίς καπελώματα και πατερναλισμούς.


«Στεκόμουν πάνω σ’ ένα λόφο κι είδα το Παλιό να πλησιάζει, μα ερχόταν σα Νέο.
Σέρνονταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί
Βρομούσε νέες μυρουδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε ξαναμυρίσει.
Η πέτρα που πέρασε κατρακυλώντας ήταν η νεότερη εφεύρεση
Και τα ουρλιαχτά από τους γορίλες που βαράγανε τα στήθια τους
Συνθέτανε την πιο μοντέρνα μουσική.
.....................
Φτάνει Το Νέο, το Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο, γίνεται και εσείς νέοι σαν και εμάς!
Κι αυτοί που ακούγανε, τίποτα άλλο δεν ακούγανε από τις κραυγές τους,
Μα αυτοί που βλέπανε, βλέπανε αυτά που δεν φωνάζονταν.
Έτσι το Παλιό έκανε την εμφάνισή του σε Νέο μασκαρεμένο,
Και έφερε αλυσοδεμένο μαζί του το Νέο να το παρουσιάσει σαν Παλιό.
......................»

Mπ. Μπρέχτ

Παναγιώτης Τερζόγλου

«ΠΑΓΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ» 'Η ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΨΥΞΗ Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ;

«ΠΑΓΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ» 'Η ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΨΥΞΗ Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ;

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ... ΑΛΟΓΑ!!!


Όποιος νομίζει (κοιτώντας αυτές τις φωτογραφίες) ότι βλέπει τσιμέντα, άσφαλτο και αυτοκίνητα, είναι βαθειά ... νυχτωμένος!!!
Αυτό που βλέπουμε είναι μέρις της πράσινης διαδρομής στο καταργημένο κομμάτι της γραμμής Πελοποννήσου, πίσω από την πλατεία των Αγίων Αναργύρων.
Είχε δεσμευτεί γι αυτήν (την πράσινη διαδρομή) ο κ. Σαράντης το 2008, όταν παρέδωσε το Δήμο στις ορέξεις της ΕΡΓΟΣΕ και των εργολάβων. Και μη μου πεί κανείς ότι ο Δήμαρχος είπε τότε ψέμματα!!!
Ο πρόσφατα οριακά επανεκλεγείς Δήμαρχος, εκμεταλλευόμενος την καλοκαιρινή ραστώνη (το έχει ξανακάνει με το έκτρωμα του ΓΥΑΛΙΝΟΥ) και την ουσιαστική απουσία παντός ελέγχου, πνίγει με άσφαλτο ένα κομμάτι δημόσιας περιουσίας το οποίο θα έπρεπε να αξιοποιηθεί διαφορετικά και όχι για πάρκιγκ του σκυλάδικου της πλατείας.
Περιμένω το νέο Δημοτικό Συμβούλιο που ορκίστηκε χθές, να αντιδράσει δυναμικά αξιοποιώντας το σημαντικό κομμάτι της εγκαταλλειμμένης γραμμής. Η Περιφέρεια επίσης πρέπει να παρέμβει μιά που η γραμμή αυτή δεν αφορά μόνο το δικό μας δήμο.
Ο Δήμαρχος έτσι κι αλλιώς δε μπορεί να ξεφύγει από τα πράσινα ... άλογα!!! Εκεί ήταν εκεί παραμένει!!!



Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

Να στείλει η ΠΟΣ εξώδικο για κινητοποιήσεις, για τη διάλυση του σιδηροδρόμου.

Εξώδικο για τα ζητήματα του σιδηροδρόμου.
Στην προχθεσινή συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΟΣ, κατέθεσα την εξής πρόταση:
Να στείλει η ΠΟΣ άμεσα εξώδικο προς τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και την κυβέρνηση, ζητώντας μέχρι τις 31/8/2014 τη λήψη (ή τη δρομολόγηση όπου χρειάζεται) άμεσων μέτρων:
1.- Για την κάλυψη των τεράστιων κενών οργανικών θέσεων προσωπικού τόσο με προσλήψεις όσο και με την άμεση επιστροφή όσων σιδηροδρομικών μετατάχθηκαν σε άλλες υπηρεσίες και επιθυμούν να επιστρέψουν.
2.- Για την ολοκλήρωση των έργων της γραμμής που καρκινοβατούν, για την ασφάλεια της κυκλοφορίας η οποία υποβαθμίζεται συνεχώς και για την προμήθεια τροχαίου υλικού και ανταλλακτικών που είναι απολυ΄τως απαραίτητα για τη λειτουργία του σιδηροδρόμου.
Εάν δεν υπάρξουν οι απαραίτητες δεσμεύσεις, τότε να δηλώνουμε ότι από 1/9/2014 θα προχωρήσουμε σε κάθε μορφής κινητοποιήσεις, εκμεταλλευόμενοι και την εμπειρία από την πρόσφατη περιπέτεια της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ.
Η παραπάνω πρόταση η οποία προφανώς απευθύνεται και σε όλα τα σωματεία και σε όλους τους σιδηροδρομικούς, γίνεται για να αφυπνίσει το "κοιμώμενο" συνδικαλιστικό κίνημα μας, το οποίο πραγματοποιεί συναντήσεις με τον κ. Χρυσοχοϊδη σε "θετικό κλίμα" (όπως αναφέρεται στο τελευταίο Δελτίο τύπου της ΠΟΣ) ή ισχυρίζεται (πάλι στο ίδιο Δελτίο τύπου) ότι ο κ. Χρυσοχοϊδης "αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες" του σιδηροδρόμου και θα αναλάβει πρωτοβουλίες για να τις λύσει.
Ο κ. Χρυσοχοϊδης αποτελεί ο ίδιος, η κυβέρνηση του και η αντισιδηροδρομική (και όχι μόνο) πολιτική που ασκούν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, τη δυσκολία του σιδηροδρόμου και των σιδηροδρομικών.
Και όταν τα συνδικάτα θεωρούν ότι συνδιαλέγονται σε "θετικό" κλίμα με αυτούς, τότε έχουμε μεγάλο, πολύ μεγάλο πρόβλημα.

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Τι κάνουμε;

Τι κάνουμε;

Αθήνα 28/6/2014

Τα αποτελέσματα των τριπλών εκλογών του Μάη, αποτύπωσαν ξεκάθαρα το νέο πολιτικό σκηνικό που άρχισε να αλλάζει από το 2011 και το 2012. Η Αριστερά είναι πλέον αδιαμφισβήτητα η πρώτη πολιτική δύναμη της χώρας, γεγονός που γεννά από τη μία ελπίδες στον κόσμο και από την άλλη τεράστιες ευθύνες στην ίδια.

Ήδη η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου αναγκάστηκε να «παραιτηθεί» και να χρησιμοποιήσει και την τελευταία εφεδρεία που είχε, τον ανασχηματισμό και τη «στάχτη στα μάτια». Η Ολομέλεια της Βουλής έκλεισε για προφανείς λόγους και τα απολύτως και καθολικά ελεγχόμενα από την κυβέρνηση θερινά τμήματα της Βουλής, ετοιμάζουν τα τελευταία χτυπήματα σε ότι έχει απομείνει όρθιο, πριν αναγκαστούν να προκηρύξουν εκλογές, με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Αυτό πολύ συνοπτικά είναι το πολιτικό πλαίσιο, στο τέταρτο μνημονιακό καλοκαίρι και φυσικά, ο σιδηρόδρομος και οι σιδηροδρομικοί αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι τόσο αυτής της πολιτικής όσο και των «γραμματίων» που εσπευσμένα η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου προσπαθεί να εξοφλήσει.

Ο σιδηρόδρομος βρίσκεται στο τελευταίο σκαλοπάτι δυσπιστίας, τα σχήματα που τον συναποτελούν σήμερα, λειτουργούν αποκλειστικά και μόνο, χάριν του επαγγελματισμού και της φιλοτιμίας των σιδηροδρομικών και οι σιδηροδρομικοί βλέπουν μέρα με τη μέρα να περικόπτονται και άλλο οι μισθοί και τα δικαιώματα τους.

Μέσα σε όλη αυτή την απελπιστική κατάσταση, υπάρχουν και κάποιοι που συνεχίζουν στον ίδιο «χαβά», σαν να μην τρέχει τίποτα δηλαδή. Αναφέρομαι στην ΠΟΣ και τα σωματεία, δηλαδή στο συνδικαλιστικό κίνημα του χώρου μας το οποίο ή βρίσκεται σε μόνιμη νιρβάνα ή μας δουλεύουν άγρια.

Αφού υπέγραψαν τη ΣΣΕ (συνδικαλιστικά και πολιτικά χειρότερη και από την προηγούμενη του 2011) με την οποία αποδέχτηκαν και επικύρωσαν όλα τα μνημονιακά και νεοφιλελεύθερα μέτρα για το σιδηρόδρομο και τους σιδηροδρομικούς, παρακολουθούν τη διάλυση του σιδηρόδρομου, εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία. Οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ παρά τους βερμπαλισμούς και τα παχιά λόγια που εκστομίζουν κατά καιρούς, είναι απόλυτα ταυτισμένες, οι μεν με το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου, οι δε με τη Ν.Δ. του κ. Σαμαρά. Η αποστολή τους είναι να διευκολύνουν την τελική ιδιωτικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ – ΕΕΣΣΤΥ και την περαιτέρω συρρίκνωση και ουσιαστικό κλείσιμο του ΟΣΕ.

Γι αυτό και παρακολουθούν απλώς τα γεγονότα, ασχολούμενοι με το καθορισμό των βαρδιών, καμιά μεταθεσούλα, προαγωγούλες κ.α. ελπίζοντας ότι και την «επόμενη μέρα» θα συνεχίσουν να διοικούν και να διαχειρίζονται το προσωπικό υπηρετώντας παράλληλα και τα μικροσυμφέροντα τους. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν τους έχω καμία συνδικαλιστική εμπιστοσύνη και δεν περιμένω τίποτα από αυτούς.

Σε όλη αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση, σημαντικό μερίδιο ευθύνης έχουμε και οι παρατάξεις και οι συνδικαλιστές της Αριστεράς, γιατί δεν μπορέσαμε να απεγκλωβιστούμε από τις αδυναμίες και τα λάθη του παρελθόντος. Από τη μία τον απομονωτισμό ως συνδικαλιστική επιλογή και από την άλλη τη θολούρα και την αδυναμία συγκρότησης ενός σχεδίου για νικηφόρο ή έστω ελπιδοφόρο κίνημα. Ή αδυναμία (ή και η άρνηση) συγκρότησης ταξικού μετώπου ανατροπής όλων των εργαζόμενων με ένα νέο πολιτικό και κοινωνικό όραμα.

Οι σιδηροδρομικοί πρέπει να αφυπνιστούν. Πρέπει να ξεσηκωθούν και να επιβάλλουν στους εκπροσώπους τους, όποιοι και να είναι αυτοί, να ασχοληθούν πραγματικά με τα σοβαρά προβλήματα του σιδηροδρόμου και των σιδηροδρομικών.

Εάν θέλουμε να αποτρέψουμε από την μία την ιδιωτικοποίηση και από την άλλη το κλείσιμο μίας μίας των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, τώρα είναι η ώρα. Μέσα από μαζικές συνελεύσεις να πάρουμε αποφάσεις ανατροπής αυτής της πολιτικής και υπεράσπισης του σιδηροδρόμου.

Παναγιώτης Τερζόγλου
Μέλος της Διοίκησης της ΠΟΣ

Υ.Γ. Μόνο ως κακόγουστη φάρσα μπορώ να εκλάβω τη θέση σε αργία μηχανοδηγών επειδή έκαναν το καθήκον τους. Είναι χρέος όλων μας να μην αφήνουμε κανένα περιθώριο σε όσους έχουν αναλάβει εργολαβικά τη διάλυση του σιδηροδρόμου και την εξαθλίωση των σιδηροδρομικών.

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

ΤΕΛΙΚΑ … ΠΟΙΟΣ ΨΗΦΙΣΕ, ΤΙ;



Σκέψεις από τη σύγκριση των αποτελεσμάτων
(δημοτικών – περιφερειακών εκλογών) στην πόλη μας.

Υπάρχει αρκετή κουβέντα για τη σχέση που μπορεί να έχει η επιλογή στο δημοτικό ψηφοδέλτιο με την επιλογή στο περιφερειακό.  Αν π.χ. όσοι ψήφισαν τον κ. Σαράντη στο δημοτικό ψήφισαν και τον κ. Σγουρό στην περιφέρεια ή αν έκαναν άλλη επιλογή. Αν π.χ. όσοι ψήφισαν τον κ. Νταηλάκη στο δημοτικό ψήφισαν τον υποψήφιο (κ. Χαϊκάλη) που στήριξαν στην περιφέρεια οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, κ.α.

Δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία, ειδικά τούτη την ώρα που δίνουμε την υπέρτατη μάχη ανατροπής των Σαμαρά – Βενιζέλου και των στηριγμάτων τους, αλλά διαπιστώνω ότι  αναπτύσσεται ένα επικίνδυνο παιχνίδι σχετικά με το «ποιος ψηφίζει τι» και γι αυτό θα καταθέσω κάποια στοιχεία και σκέψεις.

Το ψηφοδέλτιο που στήριξε ο ΣΥΡΙΖΑ στο Δήμο (μαζί με τη δημοτική κίνηση Νέα Εποχή και ανένταχτους) με υποψήφιο το Γιώργο Κομματά, πήρε στις 18/5/2014 ποσοστό 23,29% ή 6,098 ψήφους. Το αντίστοιχο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια με υποψήφια την κ. Δούρου, πήρε 24,5% ή 6,311 ψήφους, δηλαδή 213 περισσότερους.

Αν θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι, όσοι ψήφισαν ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στο Δήμο ψήφισαν ΟΛΟΙ (ή στη συντριπτική τους πλειοψηφία όπως είναι το πιο πιθανό) και ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ στην περιφέρεια, τότε οι επιπλέον 213 ψήφοι μπορεί θεωρητικά να προήλθαν είτε από όσους ψήφισαν τον κ. Σαράντη, είτε τον κ. Νταηλάκη είτε τον κ. Παϊσόπουλο. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα του.

Για να είμαστε πλήρεις στα συμπεράσματα μας, καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά και στον πιθανό προσανατολισμό των ψηφοφόρων των άλλων  υποψηφίων.

Τα πράγματα είναι περίπου οριακά στα ψηφοδέλτια που στήριξε το ΚΚΕ. Ο κ. Κατσαντώνης στο δήμο πήρε 3,948 ψήφους (15,08%), ενώ ο κ. Παφίλης στην περιφέρεια πήρε 3,792 ψήφους (14,70%).

Οι ψηφοφόροι του κ. Νταηλάκη που πήρε στο δήμο 2,784 ψήφους (10,63%)  απευθύνθηκαν στην περιφέρεια, κυρίως στον κ. Χαϊκάλη που πήρε 2,161 (8,40%) και δευτερευόντως στον κ. Κουμουτσάκο που πήρε 2,399 ψήφους (9,30%).

Οι ψηφοφόροι της κ. Νίκα που στο δήμο πήρε 729 ψήφους (2,78%) στην  περιφέρεια στήριξαν κυρίως την κ. Κουτσούμπα που πήρε 576 ψήφους (2,20%) και δευτερευόντως τη ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ.

Για τους ψηφοφόρους του κ. Παϊσόπουλου, ο οποίος έχει αναφορά στην κεντροαριστερά και πήρε στο δήμο 1,127 ψήφους (4,30%) δεν μπορώ να κάνω εκτίμηση για την περιφέρεια.

Ο κ. Σαράντης πήρε στο δήμο 11,501 ψήφους (43,92%). Λόγω του πολιτικού εύρους (από την ακροδεξιά έως την αριστερά) που έχει το ψηφοδέλτιο του, οι ψηφοφόροι  αυτοί στην περιφέρεια μπορεί να απευθύνθηκαν κυρίως στον κ. Σγουρό που πήρε 5,404 ψήφους (21%) αλλά και στον κ. Κουμουτσάκο που πήρε 2,399 (9,3%), στον κ. Παναγιώταρο που πήρε 2,958 ψήφους (11,5%), στον υποψήφιο των Οικολόγων κ. Γάκη που πήρε 778 ψήφους ( 3%), στον κ. Τζήμερο που πήρε 644 ψήφους (2,5%), στον κ. Μαντούβαλο που πήρε 385 ψήφους (1,5%) και στην κ. Γιαννακάκη που πήρε 358 ψήφους (1,4%).

Από πού λοιπόν, βγαίνει το συμπέρασμα που καλλιεργείται από πολλούς, ότι ο κ. Σαράντης και τα στελέχη του, στήριξαν (όπως υπόσχονταν και σε μένα) στην περιφέρεια στον πρώτο γύρο τη ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ και θα το επαναλάβουν τόσο στο δεύτερο γύρο όσο και στις ευρωεκλογές;

Ανάμεσα στους  ψηφοφόρους του κ. Σαράντη,  υπάρχουν ακόμη αρκετοί εγκλωβισμένοι ψηφοφόροι της Αριστεράς σε μεγάλο ποσοστό, ίσως και 10 – 15%. Αυτοί οι πολίτες που παρόλο που δεν έχουν καμία πολιτική ή ιδεολογική σχέση με το ακροδεξιοκεντροοικολογικό ψηφοδέλτιο του κ. Σαράντη, εξακολουθούν να τον στηρίζουν για διάφορους (θα προσπαθήσω να τους αναλύσω σε άλλο σημείωμα) λόγους, πρέπει να απεγκλωβιστούν. Και αυτό είναι το πρώτο χρέος της ΟΛΗΣ αριστεράς.

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Περί συμβάσεων ο … λόγος!!!




Συμβολή στη συζήτηση για τη ΣΣΕ στον ΟΣΕ

Αθήνα 5/5/2014


Αρκετοί συνάδελφοι είχαμε διαφωνήσει από την αρχή με το χειρισμό της πλειοψηφίας της ΠΟΣ, σχετικά με τη διαπραγμάτευση για τη ΣΣΕ 2013 – 2014.

1.- Εξακολουθώ να θεωρώ ότι, τόσο η κατάρτιση του εξώδικου όσο και όσα επακολούθησαν ήταν διασπαστικά για το προαπαιτούμενο μέτωπο των σιδηροδρομικών και επικίνδυνα για την  πορεία της  ΣΣΕ.
2.- Για μια ακόμη φορά η διαδικασία της ΣΣΕ γίνεται ερήμην των σιδηροδρομικών. Η πληροφόρηση τους συνεχίζει να είναι ελλιπής και επιλεκτική. Πολύ περισσότερο, κανένας αγώνας δε σχεδιάστηκε, κανένα πλαίσιο δράσης δεν υλοποιήθηκε, μα και κανένα πραγματικό διεκδικητικό πλαίσιο αιτημάτων που θα μπορούσαν να ενώσουν και να κινητοποιήσουν τους συναδέλφους δεν συμφωνήθηκε.
3.- Η διαπραγμάτευση για τη ΣΣΕ έγινε και γίνεται χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα σοβαρά πολιτικά προβλήματα που υπάρχουν, το θεσμικό πλαίσιο για τις ΣΣΕ όπως έχει ψηφιστεί από την κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ και την ένταξη των ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ΕΕΣΣΤΥ στο ΤΑΪΠΕΔ.
4.- Η πρόταση που είχα καταθέσει παλιότερα (είχε κατατεθεί και από το Δίκτυο Σιδηροδρομικών) να υπογραφεί ΣΣΕ με μόνο θέμα τις προσλήψεις προσωπικού για την κάλυψη των τεράστιων κενών που υπάρχουν, δεν έγινε αποδεκτή από την πλειοψηφία της ΠΟΣ και έτσι χάθηκε ένα διαπραγματευτικό ατού που θα μπορούσε να φέρει και την κοινωνία με το μέρος μας.
5.- Το σχέδιο ΣΣΕ που υπάρχει πρέπει να απορριφθεί ως αντισιδηροδρομικό και απαράδεκτο. Αφού:
·        Δεν κοντράρει καμία κυρίαρχη πολιτική επιλογή
·        Aποδέχεται (όπως έγινε και με τη ΣΣΕ του 2011) τους αντεργατικούς μνημονιακούς νόμους
·        Διαχωρίζει ξανά τους εργαζόμενους
·        Χρυσώνει το χάπι με «δωροεπιδόματα καλής θέλησης» και με αποπροσανατολισμούς ότι τάχα η ΣΣΕ, θα κατοχυρώσει τις θέσεις εργασίας σε περίπτωση ιδιωτικοποίησης.
6.- Η ΠΟΣ εάν θέλει πραγματικά να στηρίξει τη ΣΣΕ, τόσο ως θεσμό όσο και ως συνδικαλιστικό και εργατικό εργαλείο που θεωρώ ότι είναι, θα πρέπει να καθορίσει μαζί με τους σιδηροδρομικούς και όχι ερήμην τους, τόσο το περιεχόμενο της όσο και το πλαίσιο δράσης της.

Σε αυτό  πρέπει απαραίτητα να συμπεριληφθεί η απόρριψη και ακύρωση του σημερινού αρνητικού θεσμικού πλαισίου για τις εργατικές διεκδικήσεις και τις ΣΣΕ, ακύρωση που θα πραγματοποιηθεί μόνο με την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της μνημονιακής και νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου.

Παναγιώτης Τερζόγλου
Μέλος της Διοίκησης της ΠΟΣ

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΑΛΛΑ ΟΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΑΡΑΝΤΗ!!!

Είναι θλιβερό!!!
Ο Μουρούτης και η μονταζιέρα της Ν.Δ. δεν έχουν ως οπαδό μόνο τη "συντρόφισσα" Κανέλλη αλλά και τη ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ!!!
Τα αναφερόμενα στη στάση της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ τόσο σήμερα όσο και στο διάστημα που ήμουν εκπρόσωπος της στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αγίων Αναργύρων - Καματερού, είναι παντελώς ψευδή και ανυπόστατα.

Θυμίζω σε όποιον καλοπροαίρετο ότι, δεν ψήφισα ούτε καν, την επέκταση
του ωραρίου των υπηρεσιών του Δήμου εφόσον δεν εξασφαλιζόταν η
καατοχύρωση του 8ώρου και των εργασιακών σχέσεων του προσωπικού.

Θυμίζω επίσης, πάλι σε κάθε καλοπροαίρετο ότι, δεν ψήφισα ποτέ καμία
πρόσληψη συμβασιούχου με οποιαδήποτε μορφή. Η διαφορά μου με τη ΛΑΙΚΗ
ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ήταν μόνο ότι εγώ δεν τους θεωρούσα "συνυπεύθυνους" επειδή
κατέθεταν αίτηση για πόσληψη!!!
Ο λόγος που απαντώ σήμερα σε αυτή τη
λάσπη, δεν είναι για να προστατέψω τον εαυτό μου (δεν τόχω ανάγκη)
αλλά για να προστατέψω τους συντρόφους μου στην ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, που δίνουν
σήμερα τον αγώνα τον καλό, με αντίπαλο το μνημονιακό καθεστωτικό Σαράντη
και όχι τη Λαίκή Συσπείρωση και το Δημήτρη Κατσαντώνη με τους οποίους
θα βρεθούμε έτσι κι αλλιώς στα ίδια μετερίζια!!!










agioi anargyroi news: Η διοίκηση Ν. Σαράντη (στηρίχθηκε το 2010 από ΠΑΣΟ...: Περιφερειακές και δημοτικές εκλογές. 18 Μάη ψηφίζουμε   Λαϊκή Συσπείρωση Υποψήφιος Περιφερειάρχης Αττικής Θανάσης   Παφίλης ...

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

ΨΗΦΟΘΗΡΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ "ΟΣΕ"!!!



Εδώ και 8 χρόνια, η Διοίκηση Σαράντη αρνείται πεισματικά να παρέμβει ουσιαστικά στα έργα αναβάθμισης του σιδηροδρομικού δικτύου που εκτελούνται στην πόλη μας. Το αποφάσισε τώρα 3 μήνες πριν τις εκλογές!!!
Εδώ και 8 χρόνια ψευδολογεί λέγοντας ότι έχει εξασφαλίσει ανταποδοτικά έργα που θα αναμορφώσουν την πόλη μας.
Τώρα, 3 μήνες πριν τις εκλογές, αποδεικνύει πόσο ψέματα έλεγε, προσπαθώντας να εξασφαλίσει το ελάχιστο για να έχει «κάτι να λέει».
Οι χώροι που απελευθερώνονται από τον ΟΣΕ, δηλαδή δεν χρησιμοποιούνται για κυκλοφορία ή υποδομές π.χ. αμαξοστάσιο, σταθμοί, γραμμές κ.α., ανήκουν στο δημόσιο και «αξιοποιούνται» από τη ΓΑΙΑΟΣΕ.
Είναι ανάγκη λοιπόν να διεκδικηθούν συνολικά από το κράτος με συγκεκριμένη χρήση ώστε να μην μπορεί ο κάθε «βλαχοδήμαρχος» να λαϊκίζει!!!
Τόσο η παλιά μετρική γραμμή Πελοποννήσου, όσο και η μετρική γραμμή Άγιοι Ανάργυροι – Άνω Λιόσια, το Αμαξοστάσιο, ο παλιός Σταθμός, ο χώρος των εμπορευμάτων απέναντι από τον παλιό Σταθμό, ο περιβάλλον χώρος στο νέο Σταθμό, όσο και ο χώρος πάνω στην υπογειοποιημένη γραμμή, αποτελούν μια τεράστια κρατική πλέον έκταση, που πρέπει να διεκδικηθεί, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από τους δημότες για αποκλειστικές δημοτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές χρήσεις. Η παραχώρηση πρέπει να είναι μόνιμη και να προστατεύει αυτές τις εκτάσεις από μελλοντικές ιδιωτικοποιήσεις.
Ακόμη και τώρα δεν είναι αργά.

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ – ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ (Μέρος δεύτερο)




Στο προηγούμενο σημείωμα μου ασχολήθηκα περισσότερο με τα πεπραγμένα της Διοίκησης Σαράντη και λιγότερο με τη δημιουργία του Μετώπου για την Ανατροπή. Αυτό θα γίνει σε αυτό το σημείωμα, αφού κάνω πρώτα μια αναφορά στην εγκληματική αντιμετώπιση των έργων αναβάθμισης του σιδηροδρόμου.

Στο τέλος της δεκαετίας του 1990 αποφασίστηκε η υπογειοποίηση μέρους της σιδηροδρομικής γραμμής που τέμνει κάθετα το δήμο των Αγίων Αναργύρων. Αντί να πιεστεί η τότε (αλλά και η μετέπειτα) πολιτική ηγεσία να υπογειοποιηθεί ΟΛΟΚΛΗΡΗ η γραμμή, από τις Τρεις Γέφυρες μέχρι την οδό Ευβοίας, οι δημοτικές πλειοψηφίες Ταμπακίδη, Τρίγκα και Σαράντη αποδέχτηκαν ουσιαστικά τη «μισή» απόφαση, η υλοποίηση της οποίας οδήγησε σε τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή.

Η Διοίκηση Σαράντη ευθύνεται επίσης και αποκλειστικά για την καταστροφή του μικρού Πευκώνα, όταν επέτρεψε ΜΟΝΟ και ΜΟΝΟ για διευκόλυνση των μηχανημάτων του εργολάβου, να ξεριζωθούν 80 αιωνόβια δέντρα. Όλα αυτά έγιναν χωρίς καν, να παρθούν μέτρα για να αντικατασταθεί (στο βαθμό που αυτό γίνεται) η περιβαλλοντική καταστροφή αλλά και χωρίς ουσιαστικά αντισταθμιστικά οφέλη που δίνονται σε τέτοιες περιπτώσεις.

Το μόνο «κέρδος» προς την πόλη και τους κατοίκους της ήταν μικροπαρεμβάσεις οι οποίες ουσιαστικά αφορούσαν σε εξυπηρέτηση αιτημάτων ημετέρων. Ο Δήμος μας εξακολουθεί να είναι, από τους λίγους Δήμους της Αττικής, στον οποίο δεν έχει γίνει καμία αξιόλογη κυκλοφοριακή – συγκοινωνιακή – περιβαλλοντική μελέτη στην οποία να ενταχθούν έργα όπως οι σιδηροδρομικές υποδομές, ο Προαστιακός κ.α. έργα όπως το κλείσιμο ρεμάτων. Οι επιπτώσεις είναι προφανείς στην καθημερινή ασφυκτική ζωή των κατοίκων των Αγίων Αναργύρων γιατί αν μιλήσουμε για το Καματερό, σε πιάνει απελπισία.

Δεν είναι εύκολο να ανατραπεί αυτή η κατάσταση. Είναι βαθειά ριζωμένη και ταυτισμένη με λογής λογής εξυπηρετήσεις και συμφέροντα. Χρειάζεται  πολιτική και κοινωνική υπέρβαση και αυτό δεν μπορεί παρά να αφορά όλους.

Σε αυτή τη χρονική συγκυρία, η ελληνική Αριστερά αντιμετωπίζει μια πρόκληση, ίσως ανάλογη με αυτήν που αντιμετώπισε μετά τον πόλεμο. Με καλύπτει η άποψη της Δήμητρας Γ. Ζέκου (Επονίτισσα) όπως δημοσιεύτηκε στο iskra σε ανάλογο άρθρο και γι αυτό τη δανείζομαι:

“Σήμερα, μπροστά στην συγκυρία που διανύουμε και την ιστορική πρόκληση που αντιμετωπίζει η Αριστερά με πολύ ευρύτερη, σχεδόν πλανητική, σημασία, η απάντηση δεν είναι για την Αριστερά ούτε η συστημική αναδίπλωση, ούτε η υπόκλιση σε ένα περιοριστικό και ατελέσφορο «ευρωπαϊσμό», ούτε ένας φοβικός «σεχταρισμός», ούτε η φυγή σε ένα επαναστατικό αντικαπιταλιστικό άλμα, «καλό» ή «κακό» στο περιεχόμενο του, η οποία πέραν των πολλών άλλων αρνητικών, θα αφήσει ένα μεγάλο πολιτικό κενό που θα καλύψουν «λαϊκίστικες» έως άκρως επικίνδυνες δυνάμεις.
Αυτήν την ώρα η πρόκληση στην Αριστερά είναι να ακολουθήσει μια ενωτική πολιτική και στρατηγική για ένα μεγάλο αριστερό μέτωπο, η οποία θα συνδυάζει το ριζοσπαστισμό και το όραμα ενός ριζικού κοινωνικού μετασχηματισμού με τα μεγάλα αιτήματα της συγκυρίας και της επικαιρότητας.
Με δύο λόγια η Αριστερά χρειάζεται μια μεγάλη συμπαράταξη, μέσα από τη διαφορετικότητα όλων των δυνάμεων της, η οποία θα συγκροτήσει ένα συνεκτικό, αξιόπιστο, ριζοσπαστικό, προοδευτικό πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση με κατεύθυνση το σοσιαλισμό και θα διεκδικήσει την εφαρμογή του μέσα από μεγάλους ενωτικούς ταξικούς αγώνες, ευρείες κοινωνικές συμμαχίες και βεβαίως μέσα από την ανάδειξη μιας κυβέρνησης της Αριστεράς, ως του καλύτερου δυνατού εργαλείου για την προώθηση προοδευτικών και σοσιαλιστικών ρήξεων, νικηφόρων αναμετρήσεων και μετασχηματισμών.”
Στο δια ταύτα. Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές τον Ιούνη του 2012, οι δυνάμεις της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά) πήραν συνολικά στο Δήμο Αγίων Αναργύρων – Καματερού ποσοστό άνω του 43%!!! Αυτό το ποσοστό (όσο και αν είναι σωστή η άποψη ότι δεν είναι απολύτως δεδομένο) δείχνει την πρόθεση – απόφαση των πολιτών της πόλης μας για ουσιαστικές αλλαγές. Με την ψήφο τους οι πολίτες έδωσαν εντολή και για την κατεύθυνση που πρέπει να πάρει η χώρα σε όλους τους τομείς, της αυτοδιοίκησης συμπεριλαμβανομένης. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι οι πολίτες αυτοί, επέλεξαν και επιλέγουν τη συνέχιση της Διοίκησης Σαράντη.

Πεδίο δόξης λαμπρό λοιπόν για τις δυνάμεις της Αριστεράς. Η  μεγαλύτερη ευθύνη αφορά το ΣΥΡΙΖΑ που φυσικά επιμερίζεται και στις άλλες δυνάμεις αλλά και στους χιλιάδες ανένταχτους. Το στοίχημα είναι, μέσα από ένα ριζοσπαστικό αυτοδιοικητικό πρόγραμμα, να απεμπλακεί η πόλη και οι κάτοικοι της από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επιβάλλει η Ε.Ε., το ΔΝΤ και τα άλλα καπιταλιστικά κέντρα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις της Αριστεράς και οι ανένταχτοι, πρέπει να ξεπεράσουν μικροκομματικές εντυπώσεις και μικροπροσωπικά συμφέροντα και να προχωρήσουν στη δημιουργία του Μετώπου, του μόνου ικανού να ανατρέψει την κατάσταση στο Δήμο μας.

Για τη στάση που θα κρατήσει ο κάθε φορέας και ο κάθε πολίτης σε αυτήν την  πρόκληση, θα κριθεί τόσο από τους πολίτες σήμερα όσο και από τον ιστορικό του μέλλοντος.

Σε ότι με αφορά, δηλώνω ΠΑΡΩΝ.

Παναγιώτης Τερζόγλου

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ




Εδώ και λίγες ημέρες μπήκαμε στο 2014, χρονιά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα από πολιτική άποψη. Τι να πρωτοσκεφτεί κανείς!!! Δεν είναι μόνο το κορυφαίο ζήτημα των αυτοδιοικητικών εκλογών, δεν είναι μόνο οι ευρωεκλογές που άσχετα αν κάποιοι δεν τις έχουμε σε μεγάλη υπόληψη, έχουν και αυτές τη σημασία τους … είναι και οι βουλευτικές εκλογές οι οποίες απότι φαίνεται, μπορεί να προκύψουν ανά πάσα στιγμή.

Ας ξεκινήσουμε με το τετριμμένο: η τοπική αυτοδιοίκηση (όπως και τα συνδικάτα) είναι ο πρώτος βαθμός και το κύτταρο της δημοκρατίας. Είναι ο πρώτος άμεσος συμμετοχικός θεσμός για κάθε ενεργό πολίτη – εργαζόμενο. Ας πούμε και ένα ακόμη τετριμμένο: η τοπική αυτοδιοίκηση όπως άλλωστε και τα συνδικάτα, βρίσκονται στο χειρότερο σημείο απαξίωσης από την ίδρυση τους. Δε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς άλλωστε.

Για να οδηγηθούν η χώρα και οι εργαζόμενοι στη σημερινή άθλια (οικονομικά, κοινωνικά, ανθρωπιστικά, περιβαλλοντικά και πολιτιστικά) κατάσταση) έπρεπε να ακυρωθούν όλα τα μέσα  αντίστασης και δημιουργίας που είχαν στα χέρια τους οι εργαζόμενοι και η κοινωνία. Για να αλωθεί η τοπική αυτοδιοίκηση χρησιμοποιήθηκαν πολλά μέσα και πολλοί άνθρωποι. Και τα πήγαν καλά στη διάλυση και στην αποδυνάμωση της σημασίας της αυτοδιοίκησης στο μυαλό του κόσμου.

Όμως, στη σημερινή συγκυρία με την κοινωνία διαλυμένη και τους πολίτες στην εξαθλίωση, είναι περισσότερο απαραίτητη από ποτέ, η τοπική αυτοδιοίκηση. Γι αυτό έχουν ιδιαίτερη σημασία οι επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, όποτε και όπως και αν γίνουν. Μέσα από τις εκλογές αυτές οι πολίτες πρέπει να ανακαταλάβουν αυτό το μετερίζι.

Δεν θα είναι μια εύκολη μάχη. Το σύστημα και οι άνθρωποι του (Δήμαρχοι, σύμβουλοι, παράγοντες κ.α.) θα παλέψουν σκληρά με ότι θεμιτό και κυρίως αθέμιτο όπλο διαθέτουν. Θα προσπαθήσουν να εξαγοράσουν, θα εκβιάσουν, θα μοιράσουν υποσχέσεις, θα οικειοποιηθούν προτάσεις και οράματα … θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να μη χάσουν και την κουτάλα (για τους ίδιους και τους παρατρεχάμενους τους) και την εξουσία για να το εξυπηρετούν.

Οι πολίτες πρέπει να διδαχτούν από τα λάθη τους. Είναι κοντά οι εκλογές του 2010, δεν μπορεί να ξέχασαν. Είναι κοντά ο Καλλικράτης που έβαλε το πρώτο λιθαράκι, είναι κοντά τα μνημόνια που έβαλαν την ταφόπλακα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Είναι επίσης κοντά, δεκάδες αποφάσεις (κινητικότητα, απολύσεις κ.α.) που σκοπό έχουν την ουσιαστική κατάργηση των Δήμων.

Σε όλη αυτή τη διαδικασία, υπήρξαν πολλοί Δήμαρχοι και πολλά αυτοδιοικητικά στελέχη που είτε αποδέχτηκαν ευθέως όλα αυτά τα μέτρα είτε διευκόλυναν με τη στάση τους την εφαρμογή τους. Είτε έτσι είτε αλλιώς, έχουν τις ίδιες ευθύνες με εκείνους που τα νομοθετούσαν και τα υπέγραφαν.

Μία από αυτές τις Δημοτικές «Αρχές», είναι και η  Δημοτική πλειοψηφία που υπό τον κ. Σαράντη, διαχειρίζεται τα δημοτικά πράγματα του πρώην Δήμου Αγίων Αναργύρων από το 2006 και του καποδιστριακού Δήμου Αγίων Αναργύρων – Καματερού από το 2010 μέχρι και σήμερα. Η παράταξη του κ. Σαράντη στηρίχτηκε αρχικά από το ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια, όπως πολύ συχνά καυχιόταν ο ίδιος, από το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ, τους Οικολόγους και από ένα κομμάτι της Δεξιάς. Πολλές φορές ανακάτευε και Αριστερά (ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ και ΣΥΡΙΖΑ), αλλά αυτό είναι ένα ψέμα το οποίο αρέσκεται να χρησιμοποιεί ακόμη και σήμερα.

Η δημοτική πλειοψηφία του κ. Σαράντη λειτούργησε ως καθεστώς. Ευθύνεται για σειρά εγκλημάτων ή παραλείψεων όπως η περιβαλλοντική καταστροφή του Πευκώνα κ.α., αλλά και η επιβολή χαρατσιών πολύ πριν τα μνημόνια αρχίσουν να επιβάλλουν τα δικά τους. Μετά από μια τετραετία 2002-2006 στην οποία δεν αυξήθηκαν καθόλου τα δημοτικά τέλη, τα επόμενα χρόνια 2006-2009 επέβαλε όλες τις αυξήσεις που δεν πάρθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Το 2010 έτος εκλογών μας τη χάρισε, για να ακολουθήσει αμέσως μετά το αγαπημένο σπόρ των αυξήσεων και των χαρατσιών. Αποτέλεσμα τα δημοτικά τέλη στους Αγίους Αναργύρους και στο Καματερό (αυτοί πλήρωσαν αναδρομικά και για τα προηγούμενα) να είναι από τα υψηλότερα στην Αττική.

Τι πήραν οι πολίτες σε αντιστάθμισμα; Τίποτα απολύτως!!! Η τελευταία δημοτική παρέμβαση αφορά στην τοποθέτηση «υπόγειων» κάδων απορριμμάτων πριν το 2002!!!

Δεν επέβαλε αυξήσεις μόνο στα δημοτικά τέλη. Επέβαλε χαράτσια σε οποιαδήποτε κοινωνική παροχή, όπως τροφεία σε παιδικούς σταθμούς, σε πολιτιστικές δραστηριότητες κ.α. Είναι χαρακτηριστική της νοοτροπίας Σαράντη, η απάντηση δημοτικού παράγοντα στην ερώτηση γιατί υποχρεώνουν τους γονείς να πληρώνουν για τα μαθήματα μουσικής των παιδιών!!! Η απάντηση ήταν: πρέπει να πληρώνουν γιατί τα παιδιά μαθαίνουν μουσικά όργανα από τα οποία μπορεί να βγάλουν χρήματα!!!

Αποτέλεσμα; Πολλοί γονείς έπαιρναν τα παιδιά τους από τους παιδικούς Σταθμούς και τα Ωδεία γιατί δεν είχαν να πληρώσουν ούτε αυτά τα 10 ή 15€ που τους ζητούσαν.

Θα αποφύγω τον πειρασμό να κάνω συνολικό απολογισμό της καταστροφικής για μένα, Διοίκησης Σαράντη. Αυτό θα το κάνουν άλλοι καταλληλότεροι από μένα και θα το κάνουν και οι δημότες στις εκλογές. Θεώρησα χρέος μου, να μεταφέρω με λίγα λόγια το κλίμα, τη φιλοσοφία και το πολιτικό περιβάλλον της Διοίκησης Σαράντη η οποία δε δίστασε να φτάσει ακόμη και στον προπηλακισμό ή και στη στοχοποίηση αντιπάλων της προκειμένου να «κάνει τη δουλειά» της.

Αναφέρομαι σκόπιμα στη «Διοίκηση Σαράντη» ή στην «πλειοψηφία Σαράντη» επειδή όλη αυτή η περίοδος δεν αφορά μόνο το Δήμαρχο. Αφορά και μια πλειάδα στελεχών που τον στήριξαν και τον στηρίζουν σε όλες τις αποφάσεις του χωρίς να διαφοροποιηθούν σε καμία. Δεν διοίκησε μόνος του λοιπόν ο κ. Σαράντης, αλλά «ΔΙΟΙΚΗΣΑΝ ΜΑΖΙ»!!!

Στις επόμενες εκλογές αυτά πρέπει να σταματήσουν. Οι πολίτες στην κάλπη πρέπει να εκφράσουν την αγανάκτηση και το θυμό που εκφράζουν στην καθημερινότητα τους. Με την ψήφο τους θα απαντήσουν σε όλα τα μεγάλα και μικρά προβλήματα είτε αυτά έχουν να κάνουν με την υγεία (κατάργηση παροχών, το κλείσιμο νοσοκομείων κ.α.) είτε με την παιδεία (ενοποίηση σχολείων, κενά εκπαιδευτικών κ.α.) είτε με τις δομές πραγματικής και ουσιαστικής αλληλεγγύης.

Σε αυτήν την προσπάθεια η Αριστερά συνολικά έχει καθοριστικό ρόλο και πρέπει να τον αναλάβει. Μπορεί τις περισσότερες ευθύνες γι αυτό να τις έχει ο ΣΥΡΙΖΑ (ως μεγαλύτερη πολιτική δύναμη) αλλά τόσο το ΚΚΕ, όσο και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι άλλες εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις της, μπορούν και πρέπει να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πάρει την πρωτοβουλία για τη δημιουργία πλατιού Μετώπου Ανατροπής με στόχο την κατάκτηση της πλειοψηφίας του Δήμου όχι φυσικά για να διαχειριστεί τη σημερινή αθλιότητα αλλά για να εφαρμόσει νέες πολιτικές σε όφελος της πόλης και των κατοίκων της. Σε αυτό το Μέτωπο, εκτός των δυνάμεων της Αριστεράς που προανέφερα, χωρούν και όσοι πολίτες πιστεύουν σε αυτήν την Ανατροπή και δεν έχουν υπηρετήσει από δημόσια θέση τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές εξαθλίωσης των πολιτών.

Ο πολιτικός χρόνος είναι λίγος αλλά είναι αρκετός ώστε σε αυτήν την μεγάλη προσπάθεια να κληθούν να συμμετέχουν όλοι οι δημότες της πόλης. Από την προετοιμασία και το αποτέλεσμα αυτής της μάχης θα κριθούν όλοι και όχι από τα ΕΥΚΟΛΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ.

Παναγιώτης Τερζόγλου