Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΨΗΦΟΘΗΡΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ "ΟΣΕ"!!!



Εδώ και 8 χρόνια, η Διοίκηση Σαράντη αρνείται πεισματικά να παρέμβει ουσιαστικά στα έργα αναβάθμισης του σιδηροδρομικού δικτύου που εκτελούνται στην πόλη μας. Το αποφάσισε τώρα 3 μήνες πριν τις εκλογές!!!
Εδώ και 8 χρόνια ψευδολογεί λέγοντας ότι έχει εξασφαλίσει ανταποδοτικά έργα που θα αναμορφώσουν την πόλη μας.
Τώρα, 3 μήνες πριν τις εκλογές, αποδεικνύει πόσο ψέματα έλεγε, προσπαθώντας να εξασφαλίσει το ελάχιστο για να έχει «κάτι να λέει».
Οι χώροι που απελευθερώνονται από τον ΟΣΕ, δηλαδή δεν χρησιμοποιούνται για κυκλοφορία ή υποδομές π.χ. αμαξοστάσιο, σταθμοί, γραμμές κ.α., ανήκουν στο δημόσιο και «αξιοποιούνται» από τη ΓΑΙΑΟΣΕ.
Είναι ανάγκη λοιπόν να διεκδικηθούν συνολικά από το κράτος με συγκεκριμένη χρήση ώστε να μην μπορεί ο κάθε «βλαχοδήμαρχος» να λαϊκίζει!!!
Τόσο η παλιά μετρική γραμμή Πελοποννήσου, όσο και η μετρική γραμμή Άγιοι Ανάργυροι – Άνω Λιόσια, το Αμαξοστάσιο, ο παλιός Σταθμός, ο χώρος των εμπορευμάτων απέναντι από τον παλιό Σταθμό, ο περιβάλλον χώρος στο νέο Σταθμό, όσο και ο χώρος πάνω στην υπογειοποιημένη γραμμή, αποτελούν μια τεράστια κρατική πλέον έκταση, που πρέπει να διεκδικηθεί, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από τους δημότες για αποκλειστικές δημοτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές χρήσεις. Η παραχώρηση πρέπει να είναι μόνιμη και να προστατεύει αυτές τις εκτάσεις από μελλοντικές ιδιωτικοποιήσεις.
Ακόμη και τώρα δεν είναι αργά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η γιαγιά η Φωτεινή

Η γιαγιά η Φωτεινή
απ  τη Μικρά Ασία,
στα τελευταία χάθηκε
μέσα στη φαντασία.

Και πάλι πίσω ήθελε
να πάει στην πατρίδα
κι όλο μου τραγούδαγε
για τόσα που δεν είδα.

Κοιμήσου τώρα Φωτεινή
εκεί που ήσουν πήγα
και όσα δεν τα έζησα
στα μάτια σου τα είδα.

Αρχόντισσα η Φωτεινή,
σαν ήρθε στην Ελλάδα,
ολημερίς μου μίλαγε
για την Απολλωνιάδα.

Κι έλεγα πως ταξίδευα
μικρό παιδί στη λίμνη,
με καπετάνιο τη γιαγιά
και το παππού στη πρύμνη.

Περνούν τα χρόνια όταν γερνάς

Περνούν τα χρόνια όταν γερνάς και πια δεν σταματάνε σαν το ποτάμι σε κυλούν στη θάλασσα σε πάνε
Θα σταματήσω τον καιρό να τον γυρίσω πίσω όταν τ΄ αστέρια τη νυχτιά μπορούσα να μετρήσω
Περνούν τα χρόνια όταν γερνάς και δεν τα προλαβαίνεις στην ανηφόρα σταματάς κι όλο την κατεβαίνεις

Πνίγομαι

Πνίγομαι!
Περνούν οι μέρες
νοιώθοντας πως έχασα
τον ανατολισμό μου,
στις μαβιές - πότε καταγάλανες
θάλασσες τω ματιω σου.

Πνίγομαι,
αναπολώντας την πίκρα
κάποιου μπουζουκιού που ρόγχησε,
θέλοντας να διώξει
τη θλιμμένη απεραντοσύνη της όψης σου.