Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αυτή πλέον δεν είναι κυβέρνηση! Είναι ληστοσυμμορία!!!





Στην προκειμένη περίπτωση, τα παλληκάρια (Τσακαλώτος, Αλεξιάδης και ο αρχιμαφιόζος Σπίρτζης)  του καπετάν Αλέξη, με το ΦΕΚ 801/9.11.2015 διόρισαν το νέο Δ.Σ. της ΓΑΙΑΟΣΕ!!! Ποιόν διόρισαν Πρόεδρο;

Στη ΓΑΙΑΟΣΕ διόρισαν το ναυπηγό κ. Κων. Σταματάκη. Μάλλον την ετοιμάζουν για καθέλκυση! Ποιος είναι ο κ. Σταματάκης; Όπως μας ενημερώνουν οι συνάδελφοι από τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά:

O Kων. Σταματάκης είναι συνδικαλιστής της ΠΑΣΚΕ, μέχρι λίγο αντιπρόεδρος του σωματείου ΤΡΙΑΙΝΑ του ναυπηγείου Σκαραμαγκά, στενότατος συνεργάτης του Βενιζέλου στην υπόθεση υποβρύχια και στην πώληση των ναυπηγείων από τους Γερμανούς στον άραβα Σαφά το 2010 (πρακτικά βουλής 21 – 22/9/2010).

Στενός συνεργάτης του Προέδρου της ΓΣΕΕ Παναγόπουλου, με μεγάλη ευθύνη στη μεθοδευμένη πτώχευση (μαζί με τη ΓΣΕΕ) της μονάδας τροχαίου υλικού και του εκτοπισμού των εργαζομένων σε αυτήν. Ιδιαίτερα επιθετικός και προκλητικός σε αγωνιστές που πρόσκεινταν ειδικά στο Συνασπισμό και στο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτόν τον «κύριο» επέλεξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για τη θέση του Προέδρου της ΓΑΙΑΟΣΕ, σε μία περίοδο τόσο κρίσιμη, αποδεικνύοντας και στον πιο καλοπροαίρετο ότι πρόκειται πλέον για μία επικίνδυνη κυβέρνηση ανάλογη εκείνης που έριξε ο ελληνικός λαός με την ψήφο του και τους αγώνες του.

Περιμένω από τους σιδηροδρομικούς να πάρουν θέση.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η γιαγιά η Φωτεινή

Η γιαγιά η Φωτεινή
απ  τη Μικρά Ασία,
στα τελευταία χάθηκε
μέσα στη φαντασία.

Και πάλι πίσω ήθελε
να πάει στην πατρίδα
κι όλο μου τραγούδαγε
για τόσα που δεν είδα.

Κοιμήσου τώρα Φωτεινή
εκεί που ήσουν πήγα
και όσα δεν τα έζησα
στα μάτια σου τα είδα.

Αρχόντισσα η Φωτεινή,
σαν ήρθε στην Ελλάδα,
ολημερίς μου μίλαγε
για την Απολλωνιάδα.

Κι έλεγα πως ταξίδευα
μικρό παιδί στη λίμνη,
με καπετάνιο τη γιαγιά
και το παππού στη πρύμνη.

Περνούν τα χρόνια όταν γερνάς

Περνούν τα χρόνια όταν γερνάς και πια δεν σταματάνε σαν το ποτάμι σε κυλούν στη θάλασσα σε πάνε
Θα σταματήσω τον καιρό να τον γυρίσω πίσω όταν τ΄ αστέρια τη νυχτιά μπορούσα να μετρήσω
Περνούν τα χρόνια όταν γερνάς και δεν τα προλαβαίνεις στην ανηφόρα σταματάς κι όλο την κατεβαίνεις

Πνίγομαι

Πνίγομαι!
Περνούν οι μέρες
νοιώθοντας πως έχασα
τον ανατολισμό μου,
στις μαβιές - πότε καταγάλανες
θάλασσες τω ματιω σου.

Πνίγομαι,
αναπολώντας την πίκρα
κάποιου μπουζουκιού που ρόγχησε,
θέλοντας να διώξει
τη θλιμμένη απεραντοσύνη της όψης σου.