Θέλω να ομολογήσω ειλικρινά ότι συγκινήθηκα όταν διάβασα τη δήλωση του Αλαβάνου ότι, όταν μιλάμε για το ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να κοιτάμε και χαμηλά στο μάλαμα και το χρυσό. Πόσο όμορφα λόγια που όντως ταιριάζουν σε μεγάλους άντρες της Αριστεράς. Και ο Αλαβάνος, παρά τα τραγικά του λάθη, παραμένει ένας μεγάλος άντρας της Αριστεράς. Αλήθεια όμως, σε ποιά στροφή, ποιά στάση της μακριάς πολιτικής του διαδρομής το έκανε πράξη; Μήπως το 2004 όταν αποφάσισε να εγκαταλείψει τις Βρυξέλλες; Πόσο απίστευτα μεγάλος θα ήταν, εάν κατέβαινε τότε υποψήφιος στο νομό Ηρακλείου, αντί για τη ζεστή και σίγουρη αγκαλιά της Β! Αθηνών; (Ως συνυποψήφιος του τότε στη Β! Αθηνών, είχα την τιμή να δεχτώ πρόσκληση του να παρευρεθώ σε εκδήλωση του στο εκθεσιακό κέντρο στο Περιστέρι. Τότε αναρωτήθηκα για πρώτη φορά; Έτσι γίνεται; Αντί να ξαμοληθούμε στις γειτονιές, μαζευόμαστε σε αίθουσες για να στηρίξουμε το νέο Μεσσία;) Μήπως κοίταξε χαμηλά όταν παραιτήθηκε ο Κωνσταντόπουλος και θυμήθηκε ότι δεν συμφωνεί με τις τάσεις και ...
σε ένα χωριό των Σερρών ο Θανάσης και η Καλλιόπη γέννησαν ένα αγόρι Τον βάφτισαν Παναγιώτη από το νουνό του τον Ελληνοαμερικάνο Pete Dickson που είχε παντρευτεί τη μεγάλη αδελφή του Θανάση τη Μαγδαληνή Γι αυτό άλλωστε το λόγο την αδελφή του την ονόμασαν Μαγδαληνή Από τότε το παιδί έγινε σφοδρά και φανατικά αντιαμερικάνος και ... Αλλά αυτό ... είναι μιά άλλη ιστορία.