Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

Να στείλει η ΠΟΣ εξώδικο για κινητοποιήσεις, για τη διάλυση του σιδηροδρόμου.

Εξώδικο για τα ζητήματα του σιδηροδρόμου.
Στην προχθεσινή συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΟΣ, κατέθεσα την εξής πρόταση:
Να στείλει η ΠΟΣ άμεσα εξώδικο προς τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και την κυβέρνηση, ζητώντας μέχρι τις 31/8/2014 τη λήψη (ή τη δρομολόγηση όπου χρειάζεται) άμεσων μέτρων:
1.- Για την κάλυψη των τεράστιων κενών οργανικών θέσεων προσωπικού τόσο με προσλήψεις όσο και με την άμεση επιστροφή όσων σιδηροδρομικών μετατάχθηκαν σε άλλες υπηρεσίες και επιθυμούν να επιστρέψουν.
2.- Για την ολοκλήρωση των έργων της γραμμής που καρκινοβατούν, για την ασφάλεια της κυκλοφορίας η οποία υποβαθμίζεται συνεχώς και για την προμήθεια τροχαίου υλικού και ανταλλακτικών που είναι απολυ΄τως απαραίτητα για τη λειτουργία του σιδηροδρόμου.
Εάν δεν υπάρξουν οι απαραίτητες δεσμεύσεις, τότε να δηλώνουμε ότι από 1/9/2014 θα προχωρήσουμε σε κάθε μορφής κινητοποιήσεις, εκμεταλλευόμενοι και την εμπειρία από την πρόσφατη περιπέτεια της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ.
Η παραπάνω πρόταση η οποία προφανώς απευθύνεται και σε όλα τα σωματεία και σε όλους τους σιδηροδρομικούς, γίνεται για να αφυπνίσει το "κοιμώμενο" συνδικαλιστικό κίνημα μας, το οποίο πραγματοποιεί συναντήσεις με τον κ. Χρυσοχοϊδη σε "θετικό κλίμα" (όπως αναφέρεται στο τελευταίο Δελτίο τύπου της ΠΟΣ) ή ισχυρίζεται (πάλι στο ίδιο Δελτίο τύπου) ότι ο κ. Χρυσοχοϊδης "αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες" του σιδηροδρόμου και θα αναλάβει πρωτοβουλίες για να τις λύσει.
Ο κ. Χρυσοχοϊδης αποτελεί ο ίδιος, η κυβέρνηση του και η αντισιδηροδρομική (και όχι μόνο) πολιτική που ασκούν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, τη δυσκολία του σιδηροδρόμου και των σιδηροδρομικών.
Και όταν τα συνδικάτα θεωρούν ότι συνδιαλέγονται σε "θετικό" κλίμα με αυτούς, τότε έχουμε μεγάλο, πολύ μεγάλο πρόβλημα.

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Τι κάνουμε;

Τι κάνουμε;

Αθήνα 28/6/2014

Τα αποτελέσματα των τριπλών εκλογών του Μάη, αποτύπωσαν ξεκάθαρα το νέο πολιτικό σκηνικό που άρχισε να αλλάζει από το 2011 και το 2012. Η Αριστερά είναι πλέον αδιαμφισβήτητα η πρώτη πολιτική δύναμη της χώρας, γεγονός που γεννά από τη μία ελπίδες στον κόσμο και από την άλλη τεράστιες ευθύνες στην ίδια.

Ήδη η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου αναγκάστηκε να «παραιτηθεί» και να χρησιμοποιήσει και την τελευταία εφεδρεία που είχε, τον ανασχηματισμό και τη «στάχτη στα μάτια». Η Ολομέλεια της Βουλής έκλεισε για προφανείς λόγους και τα απολύτως και καθολικά ελεγχόμενα από την κυβέρνηση θερινά τμήματα της Βουλής, ετοιμάζουν τα τελευταία χτυπήματα σε ότι έχει απομείνει όρθιο, πριν αναγκαστούν να προκηρύξουν εκλογές, με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Αυτό πολύ συνοπτικά είναι το πολιτικό πλαίσιο, στο τέταρτο μνημονιακό καλοκαίρι και φυσικά, ο σιδηρόδρομος και οι σιδηροδρομικοί αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι τόσο αυτής της πολιτικής όσο και των «γραμματίων» που εσπευσμένα η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου προσπαθεί να εξοφλήσει.

Ο σιδηρόδρομος βρίσκεται στο τελευταίο σκαλοπάτι δυσπιστίας, τα σχήματα που τον συναποτελούν σήμερα, λειτουργούν αποκλειστικά και μόνο, χάριν του επαγγελματισμού και της φιλοτιμίας των σιδηροδρομικών και οι σιδηροδρομικοί βλέπουν μέρα με τη μέρα να περικόπτονται και άλλο οι μισθοί και τα δικαιώματα τους.

Μέσα σε όλη αυτή την απελπιστική κατάσταση, υπάρχουν και κάποιοι που συνεχίζουν στον ίδιο «χαβά», σαν να μην τρέχει τίποτα δηλαδή. Αναφέρομαι στην ΠΟΣ και τα σωματεία, δηλαδή στο συνδικαλιστικό κίνημα του χώρου μας το οποίο ή βρίσκεται σε μόνιμη νιρβάνα ή μας δουλεύουν άγρια.

Αφού υπέγραψαν τη ΣΣΕ (συνδικαλιστικά και πολιτικά χειρότερη και από την προηγούμενη του 2011) με την οποία αποδέχτηκαν και επικύρωσαν όλα τα μνημονιακά και νεοφιλελεύθερα μέτρα για το σιδηρόδρομο και τους σιδηροδρομικούς, παρακολουθούν τη διάλυση του σιδηρόδρομου, εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία. Οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ παρά τους βερμπαλισμούς και τα παχιά λόγια που εκστομίζουν κατά καιρούς, είναι απόλυτα ταυτισμένες, οι μεν με το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου, οι δε με τη Ν.Δ. του κ. Σαμαρά. Η αποστολή τους είναι να διευκολύνουν την τελική ιδιωτικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ – ΕΕΣΣΤΥ και την περαιτέρω συρρίκνωση και ουσιαστικό κλείσιμο του ΟΣΕ.

Γι αυτό και παρακολουθούν απλώς τα γεγονότα, ασχολούμενοι με το καθορισμό των βαρδιών, καμιά μεταθεσούλα, προαγωγούλες κ.α. ελπίζοντας ότι και την «επόμενη μέρα» θα συνεχίσουν να διοικούν και να διαχειρίζονται το προσωπικό υπηρετώντας παράλληλα και τα μικροσυμφέροντα τους. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν τους έχω καμία συνδικαλιστική εμπιστοσύνη και δεν περιμένω τίποτα από αυτούς.

Σε όλη αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση, σημαντικό μερίδιο ευθύνης έχουμε και οι παρατάξεις και οι συνδικαλιστές της Αριστεράς, γιατί δεν μπορέσαμε να απεγκλωβιστούμε από τις αδυναμίες και τα λάθη του παρελθόντος. Από τη μία τον απομονωτισμό ως συνδικαλιστική επιλογή και από την άλλη τη θολούρα και την αδυναμία συγκρότησης ενός σχεδίου για νικηφόρο ή έστω ελπιδοφόρο κίνημα. Ή αδυναμία (ή και η άρνηση) συγκρότησης ταξικού μετώπου ανατροπής όλων των εργαζόμενων με ένα νέο πολιτικό και κοινωνικό όραμα.

Οι σιδηροδρομικοί πρέπει να αφυπνιστούν. Πρέπει να ξεσηκωθούν και να επιβάλλουν στους εκπροσώπους τους, όποιοι και να είναι αυτοί, να ασχοληθούν πραγματικά με τα σοβαρά προβλήματα του σιδηροδρόμου και των σιδηροδρομικών.

Εάν θέλουμε να αποτρέψουμε από την μία την ιδιωτικοποίηση και από την άλλη το κλείσιμο μίας μίας των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, τώρα είναι η ώρα. Μέσα από μαζικές συνελεύσεις να πάρουμε αποφάσεις ανατροπής αυτής της πολιτικής και υπεράσπισης του σιδηροδρόμου.

Παναγιώτης Τερζόγλου
Μέλος της Διοίκησης της ΠΟΣ

Υ.Γ. Μόνο ως κακόγουστη φάρσα μπορώ να εκλάβω τη θέση σε αργία μηχανοδηγών επειδή έκαναν το καθήκον τους. Είναι χρέος όλων μας να μην αφήνουμε κανένα περιθώριο σε όσους έχουν αναλάβει εργολαβικά τη διάλυση του σιδηροδρόμου και την εξαθλίωση των σιδηροδρομικών.