Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

ΠΩΣ ΜΕΘΟΔΕΥΤΗΚΕ Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΟΣΕ

 Άρθρο από το ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Παρασκευή, 26 Οκτώβριος 2012 16:58
Στα ευρωπαϊκά παραδείγματα, ο ιδιωτικοποιημένος σιδηρόδρομος κοστίζει στον κρατικό κορβανά υπερδιπλάσια από όσα δίνει. Της Αλίκης Βεγίρη
Ο ΟΣΕ συκοφαντήθηκε όσο καμιά άλλη δημόσια επιχείρηση. Όπως πάντα, στηn μπούκα του κανονιού βρέθηκαν οι εργαζόμενοι, είτε ως συλλήβδην απατεώνες που επέδραμαν τις αφέγγαρες νύχτες στις προμήθειες για να τις ξαφρίζουν, είτε ως διακινητές «μαύρων» τρένων, είτε ως αδρά αμειβόμενοι με εξωφρενικούς μισθούς, είτε ως απλοί σουλατσαδόροι χωρίς αντικείμενο και χωρίς σκοπό, φυτεμένοι από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Κι αφού τράβηξε μακριά αυτή η βαλίτσα, τόσο όσο χρειαζόταν για να μπουκώσει την αδηφάγα κοινή γνώμη που εναγωνίως έψαχνε εχθρό για να ξεσπάσει την οργή για τα απρόσμενα δεινά της, κάπου εκεί στο τέλος άρχισε να βγαίνει αμυδρά στην επιφάνεια και κάποια αλήθεια, ότι δηλαδή τα υπερβολικά χρέη του ΟΣΕ, γύρω στα 11,5 δισ., δεν ήταν δυνατόν να είχαν προκύψει από τις όποιες παθογένειες του εργατικού του δυναμικού και μόνο. Κάτι άλλο έπρεπε να υπάρχει στην εξίσωση και αυτό δεν ήταν παρά το τέλος της κρατικής επιχορήγησης, διαζύγιο που ανάγκασε από το 2000 και εντεύθεν τον ΟΣΕ να συνάπτει δάνεια, και επομένως να δημιουργεί χρέη. Όπως άλλωστε πορευόταν τις τελευταίες δεκαετίες και ο κόσμος όλος, τότε που το χρέος, πριν γίνει κατάρα, ήταν ευλογία και σημάδι προόδου και εκσυγχρονισμού.

Ιστορία μου αμαρτία μου…
Όπως εξομολογήθηκε ο νυν διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ, Παναγιώτης Θεοφανόπουλος σε κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ που τον επισκέφθηκε μετά τις εκλογές του Ιουνίου, από τα χρέη αυτά περί τα 8,5 δισ. αφορούσαν σε υποχρεώσεις του κράτους που δεν ικανοποιήθηκαν, τουτέστιν σε έργα κατασκευής, επέκτασης, εκσυγχρονισμού και βελτίωσης της υποδομής και του δικτύου, αλλά και στην καταβολή στον ΟΣΕ των δαπανών για την άσκηση της όποιας κοινωνικής ή άλλης πολιτικής, όπως συμβαίνει σε όλα τα ευρωπαϊκά σιδηροδρομικά δίκτυα. Το 1990, το μόνο έλλειμμα του ΟΣΕ ήταν εξαιτίας αυτών των διευκολύνσεων προς το κράτος, με σημερινές τιμές γύρω στα 35 εκατ. ευρώ. Μέσα σ' όλα αυτά, ας προσθέσουμε ότι, σύμφωνα με καταγγελία του Χειμάρα το 2002 στη Βουλή, κάποια από τα δάνεια που έπαιρνε ο ΟΣΕ δεν πήγαιναν στη χρηματοδότηση του ίδιου, αλλά της εθνικής οικονομίας, ώστε το κράτος να μπορεί να μασκαρεύει τα ελλείμματα.
Είναι όμως αμάρτημα το κράτος να επιδοτεί τις μεταφορές; Απ’ ό,τι φαίνεται είναι, όταν το κράτος επιδοτεί τον εαυτό του - και δεν είναι, όταν επιδοτεί τους ιδιώτες. Στις ευρωπαϊκές χώρες που προχώρησαν σε ιδιωτικοποιήσεις μέρους ή του συνόλου σχεδόν του σιδηροδρομικού δικτύου, όπως π.χ. στη Βρετανία, οι επιδοτήσεις των γραμμών από το κράτος έφτασαν να είναι υπερδιπλάσιες του ποσού που πλήρωναν οι ιδιωτικές εταιρίες για την απόκτηση δικαιωμάτων εκμετάλλευσης.
Πρόσφατη έρευνα του TUC, του μεγαλύτερου βρετανικού συνδικάτου, αποκάλυψε στον Guardian (11/10/2012) ότι ενώ οι ιδιωτικές εταιρίες το πρώτο τετράμηνο του 2012 είχαν πληρώσει για αδειοδότηση συνολικά 1,17 δισ. λίρες, οι επιδοτήσεις που έλαβαν ανέρχονταν στα 3,88 δισ. λίρες, δηλαδή είχαν ρουφήξει από τον κρατικό κορβανά το επιπλέον ποσό των 2,7 δισ. λιρών. Αν λάβουμε υπόψη ότι τα βρετανικά τρένα είναι μακράν τα ακριβότερα της Ευρώπης, τα πλέον επισφαλή και «παστωμένα», καταλαβαίνουμε γιατί οι ιδιωτικοποιήσεις είναι μια πολύ ωραία μπίζνα.

Η ελληνική περίπτωση
Στην Ελλάδα οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν, είτε ευνοούσαν σταθερά τις οδικές μεταφορές, είτε τους ιδιώτες (μεταφορείς και εργολάβους), ειδικά από το 1990 και μετά, υπό τη σκέπη της οδηγίας 91/440 της Ε.Ε. για την απελευθέρωση των μεταφορών.
Έτσι, από τη μια είχαμε την αθρόα έκδοση αδειών για φορτηγά (ήδη από το '60), αφετέρου τη σκανδαλώδη υποστήριξη των ΚΤΕΛ, κυρίως από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Για όσους θυμούνται ακόμα, μέχρι το 1990 ο ΟΣΕ λειτουργούσε παράλληλες κερδοφόρες λεωφορειακές γραμμές. Για παράδειγμα, μόνο για το 1990 τα κέρδη από τα λεωφορεία ανέρχονταν στα 500 εκ. δραχμές, ποσό ιδιαίτερα μεγάλο για την εποχή εκείνη. Τον ίδιο χρόνο, όμως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιδοτεί τα ΚΤΕΛ με 70 δισ. δραχμές, κίνηση η οποία δεν μπορεί παρά να ερμηνευτεί ως εχθρική προς τον ΟΣΕ.
Τα 5 δισ. ευρώ από ευρωπαϊκά πακέτα για τον εκσυγχρονισμό του δικτύου, (διπλή γραμμή, τηλεδιοίκηση, ηλεκτροκίνηση), σκορπίστηκαν σε μια πλειάδα μικρο- και μεγαλοεργολάβων, παρά το γεγονός ότι ο ΟΣΕ ήταν η μόνη εταιρία που μπορούσε να το κάνει.
Το έργο αυτό, από το 2004 που έπρεπε να παραδοθεί, ακόμα παραδίδεται...
Το ποσοστό κερδοφορίας ενός δικτύου οφείλεται κατά κύριο λόγο στις εμπορευματικές μεταφορές και σε μικρότερο βαθμό στις μεταφορές επιβατών. Αντί λοιπόν οι εκάστοτε διοικήσεις να στραφούν προς την κατεύθυνση αύξησης της εμπορευματικής κίνησης, για πολλές δεκαετίες έκαναν το ακριβώς αντίθετο. Έτσι, ενώ στη δεκαετία του ’60 ο σιδηρόδρομος κάλυπτε το 30%-40% του μεταφορικού έργου της χώρας, σήμερα καλύπτει μόνο το 1,5%. Η μείωση αυτή είχε διάφορες αιτίες.

Σχεδιασμένη υπονόμευση
Δεν ήταν μόνο ότι τα τελευταία 30 χρόνια δεν κατασκευάστηκαν καινούργιοι χώροι υποδοχής εμπορευμάτων, αλλά και όσοι υπήρχαν εγκαταλείφθηκαν με μια απλή εντολή, όπως για παράδειγμα ο εμπορευματικός σταθμός Ελευσίνας, ο οποίος τις καλές εποχές δεχόταν 8-10 βαγόνια ημερησίως. Το αποτέλεσμα ήταν να σημειώνονται μεγάλες καθυστερήσεις στις παραδόσεις φορτίων και ως συνέπεια να μειώνεται η κίνηση και τα έσοδα.
Από την άλλη, ουδέποτε υπήρξε μέριμνα για την ένταξη στο δυναμικό του ΟΣΕ ελκτικών μηχανών, ικανών να τραβήξουν συρμούς μεγάλου εμπορευματικού έργου. Αντ’ αυτών, γύρω στο 1997-1998 και επί εποχής Σημίτη - Βερελή, αγοράστηκαν 36 ηλεκτράμαξες, από τη… Siemens φυσικά, χωρίς να υπάρχει μάλιστα δίκτυο για να τις δεχτεί. Αλλά ούτε και κατάλληλος αποθηκευτικός χώρος. Ευτυχώς, βρέθηκαν πρόχειρα τα Σκόπια για να μάς ξελασπώσουν. 
Στην παρακμή του σιδηροδρόμου συνέβαλαν και εξωτερικοί παράγοντες, όπως η σταδιακή αποβιομηχάνιση και ο πόλεμος στη Σερβία (ο ΟΣΕ έχασε μεμιάς τη σημαντικότερη πύλη εξόδου προς την κεντρική Ευρώπη), αλλά και η γεωθεσία της χώρας, η οποία καθιστά το δίκτυο τερματικό, και απ’ ό,τι φάνηκε, αδιέξοδο.
Όσοι αναμένουν η προκείμενη ιδιωτικοποίηση να συμβάλει στην αναζωογόνηση του σιδηροδρόμου, μάλλον αυταπατώνται. Όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία, όσοι το δοκίμασαν πριν από μας, το επανεξετάζουν μετανιωμένοι...

Η «Συνωμοσία των τραμ της General Motors»
Τα ελληνικά τρένα, όσοι ταξίδευαν μ’ αυτά τα τελευταία χρόνια, δεν τα θυμούνται στα καλύτερά τους. Πάντα σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκά, η εικόνα της παρακμής ήταν εμφανής, το δίκτυο συρρικνωμένο και η πολυπόθητη ηλεκτροκίνηση ξεχασμένη σε κάποιο συρτάρι. Τυχαίο; Καθόλου. Ακολουθώντας τα γεγονότα σε βάθος δεκαετιών, το αποτέλεσμα αυτό αποδεικνύεται ότι ήταν προσχεδιασμένο. Και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, αν αναλογιστεί κανείς τις αιτίες που ο σιδηρόδρομος στις ΗΠΑ παρέμεινε διαχρονικά καχεκτικός και ο φτωχός συγγενής των αυτοκινητοδρόμων.
Την περίοδο 1936-1950 εταιρίες λεωφορειακών γραμμών όπως οι National City Lines και Pacific City Lines, πίσω από τις οποίες βρίσκονταν η General Motors, η Firestone Tire, η Standard Oil, η Philips Petroleum και η Mack Trucks, αγόρασαν πάνω από 100 ηλεκτρικά τρένα και τραμ σε 45 πόλεις των ΗΠΑ, τα οποία κυριολεκτικά διέλυσαν και μετέτρεψαν το δίκτυο ώστε να είναι κατάλληλο για λεωφορεία. Το μεγάλο αυτό σκάνδαλο, που έμεινε στην ιστορία ως η «Συνωμοσία των τραμ της General Motors», ήταν μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής με σκοπό η Αμερική να δεθεί σε τροχιά εξάρτησης από το αυτοκίνητο.
http://tinyurl.com/9h46sgt

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

ΠΕΡΥΣΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ, ΤΩΡΑ … ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ!!! ΠΡΙΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ, ΤΩΡΑ … ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΗΣ!!!



Όταν το 4% γίνεται 27%, όλα αλλάζουν και μοιάζουν μακρινά


Θα μου πείτε … στη ζωή όλα γίνονται. Μπορεί, ως πολίτης, τον ένα χρόνο να καταγγέλλεσαι ως τρομοκράτης, γδάρτης και παλουκοκαύτης και να διαπομπεύεσαι δημόσια και τον άλλο χρόνο … να είσαι σύντροφος αγαπητός!!!

Μπορεί, ως πολιτικός χώρος, τον ένα χρόνο να καταγγέλλεσαι ως επικίνδυνος για την τάξη (!!!) και τη δημοκρατία (!!!) και τον άλλο χρόνο, να είσαι η μόνη λύση για να βγει η χώρα από την κρίση!!! Στη ζωή και κυρίως στη νέα Ελλάδα, όλα επιτρέπονται, αρκεί να τοποθετείσαι με βάση το ατομικό σου μικροσυμφέρον.

Αφορμή γι αυτές τις σκέψεις μου έδωσαν, τα τεκταινόμενα τους τελευταίους μήνες και ειδικά μετά τις εκλογές του Μάη. Ορισμένοι πιο διορατικοί, είχαν αρχίσει την προσέγγιση νωρίτερα, πριν από τις δημοτικές εκλογές του 2010. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ πλέον προσφωνούνται  δημόσια: ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ!!! από όλους εκείνους που τους αποκαλούσαν τρομοκράτες κ.α.

Ξαφνικά ζούμε σε μια κοινωνία όπου, όποιος δεν ανήκει πολιτικά στο ΚΚΕ ή στη Χρυσή Αυγή, δηλώνει … ΣΥΡΙΖΑ. Προσπάθησα να εξηγήσω αυτό το φαινόμενο, μέσα από τις παροιμίες:

*  Δείξε μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι.
* Αν έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς.
* Όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω πρώτη.
* Όμοιος τον όμοιο κι η κοπριά στα λάχανα.
* Κάνεις το χωριάτη φίλο; Κράτα και κομμάτι ξύλο.
* Συμπεθέροι και κουμπάροι, τον πρώτο χρόνο έχουν τη χάρη.
* Σε ξένο φαΐ αλάτι να μη ρίχνεις.
* Ψόφησε το βόδι μας, πάει η κολιγιά μας.
* Από κακή κολοκυθιά, ούτε κολοκυθόσπορο.
* Η τιμή τιμή δεν έχει και χαρά στον που την έχει.
* Κάλλιο να σου βγει το μάτι παρά το όνομα.
* Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά.
* Κοντά στο βασιλικό ποτίζεται κι η γλάστρα.
* Με στραβό σαν κοιμηθείς, το πρωί θ’ αλληθωρίζεις.
* Δίχως κέρδη κέρατα, δίχως πομπές κουδούνια.
* Καλόμαθε η γριά στα σύκα και εμπαινόβγαινε κι εζήτα
* Βάλτε τώρα που γυρίζει!
* Ό,τι πάρει η νύφη στην καβάλα.
* Γιούρια στον ταβλά με τα κουλούρια.
* Δώσε και μένα μπάρμπα!

… αλλά δεν νομίζω ο σοφός λαός να προέβλεψε τόση υποκρισία. Δεν αναφέρομαι φυσικά στον απλό κόσμο, του οποίου οι επιλογές έχουν τελείως διαφορετικά κριτήρια. Πάντοτε πίστευα και το πιστεύω και σήμερα ότι ο λαός ψηφίζει πάντα σοφά, ακόμη και όταν δεν συμφωνώ εγώ.

Αναφέρομαι αποκλειστικά και μόνο σε όσους, αιρετούς ή διορισμένους, μέσα από θεσμική ή δημόσια θέση, εξυπηρέτησαν το μικροσυμφέρον τους, το συμφέρον του κόμματος ή των «ημετέρων» τους και όχι το συμφέρον της κοινωνίας. Είτε βούτηξαν το «δάκτυλο στο μέλι» είτε όχι, αποτέλεσαν (μαζί με τα ΜΜΕ) τον πολιορκητικό κριό του συστήματος που διέλυσε την κοινωνία. Κανένα κόμμα όσο δυναμικό και αν είναι, κανένας ηγέτης όσο χαρισματικός κι αν είναι, δεν μπορεί να υποτάξει στα σχέδια του ένα ολόκληρο λαό, χωρίς τις στρατιές των «προθύμων».

Σε όλους αυτούς αναφέρομαι που μύρισαν κρέας και άρχισαν να γλύφουν και να γλείφονται.

Είναι όλοι ίδιοι; Όχι, κατηγορηματικά όχι. Ανάμεσα τους υπάρχουν πράγματι πολλοί που διαφοροποιήθηκαν και αγωνίζονται τα τελευταία χρόνια μαζί με αριστερές, ριζοσπαστικές και κινηματικές δυνάμεις να ανατρέψουν την κατάσταση, υπηρετώντας την κοινωνία και όχι το προσωπικό τους συμφέρον. Αυτοί είναι γνωστοί. Έχουν καταγραφεί στα πεζοδρόμια, έχουν ψεκαστεί από τα ΜΑΤ.

Τον τελευταίο καιρό, δέχομαι (από καλοπροαίρετους και κακοπροαίρετους συνδημότες) ερωτήσεις σχετικά με την προσχώρηση ή μη, στελεχών, δημοτικών συμβούλων κ.α. του ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ. Πήρατε κι αυτόν; Γράφτηκε και ο άλλος; Θα κατεβάσετε Δήμαρχο τον τάδε;

Οι ερωτήσεις είναι στο σύνολο τους επικριτικές, αφού τα ονόματα που ακούγονται ανήκουν στο σύνολο τους στην κατηγορία των «προθύμων», δηλαδή όλων εκείνων που τα τελευταία χρόνια από πολιτικές ή αυτοδιοικητικές θέσεις, υπηρέτησαν τα μνημόνια, τον Καλλικράτη και γενικά τη νεοφιλελεύθερη πολιτική των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου και σια, που οδήγησαν το λαό στην εξαθλίωση.

Ανήκουν σε εκείνους που αύξησαν υπέρογκα τα δημοτικά τέλη, επέβαλλαν τροφεία σε οποιαδήποτε δωρεάν παροχή, εγκληματούν με την εμπορευματοποίηση του Πάρκου Τρίτση, υποβάθμισαν το περιβάλλον με την κοπή εκατοντάδων δέντρων προκειμένου να γίνουν τα εργοτάξια του Μπόμπολα, που άφησαν την πόλη στην τύχη της, που … που … θα μπορούσα να απαριθμήσω δεκάδες αντιλαϊκά και αντιπεριβαλλοντικά έργα τους.

Όλοι αυτοί, μέχρι τώρα δεν αποστασιοποιήθηκαν ούτε μία ίντσα από τα έργα που διέπραξαν. Δεν διαχώρισαν έμπρακτα τη θέση τους από τις πολιτικές αυτές, παραμένουν στις θέσεις τους και απλώς … προετοιμάζουν το μέλλον τους, αδιαφορώντας για την κοινωνία που χειμάζεται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ Αγίων Αναργύρων – Καματερού πρέπει να πάρει θέση. Ξεκάθαρη ώστε να μην μπορεί να παρανοηθεί. Έχει ευθύνη απέναντι σε όλους αυτούς που τόσα χρόνια έδιναν μαζί του μάχες, αλλά έχει ευθύνη απέναντι και σε αυτούς που τον στηρίζουν σήμερα με ανιδιοτέλεια, να ξεκαθαρίσει, με ποιους θέλει να πάει και ποιους θέλει να αφήσει … στη μοίρα που οι ίδιοι επέλεξαν και υπηρέτησαν.

Παναγιώτης Τερζόγλου
«Σύντροφος» του ΣΥΡΙΖΑ

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

ΑΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ, ΠΟΤΕ; ΑΝ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ, ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΙ;



(Σκέψεις για τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές)

ΑΘΗΝΑ 16/10/2012

Μετά τις εκλογές του Ιούνη και το ελπιδοφόρο 27%, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δέχεται κακοπροαίρετη αλλά και καλοπροαίρετη κριτική για τη στάση που κρατάει. Καταλογίζουν στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ότι, αντί να κάνει δυναμική αντιπολίτευση με στόχο να πέσει η τρικομματική ακροδεξιά κυβέρνηση Σαμαρά όσο γίνεται πιο γρήγορα, έχει υιοθετήσει τη λογική του «ώριμου φρούτου», περιμένει δηλαδή η κυβέρνηση να πέσει «μόνη» της κάτω από το βάρος της άθλιας πολιτικής της ή κάτω από το βάρος της λαϊκής οργής.

Εδώ βέβαια δημιουργείται ένα απλοϊκό ερώτημα: Εάν ο λαός βγει στους δρόμους και ανατρέψει την κυβέρνηση Σαμαρά, γιατί να  αναθέσει στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και όχι σε κάποιον άλλον, τη  διακυβέρνηση της χώρας;

Μετά από όλα αυτά, ήρθε η προχθεσινή δήλωση του συντρόφου Τσίπρα στα Γιάννινα σχετικά με τις εκλογές. Είπε ο σύντροφος: Θα έρθουν σύντομα οι εκλογές. Θα τις ζητήσουμε όταν θα μπορούμε να τις επιβάλλουμε!!!

Δηλαδή;  Από τη μια έχουμε την καταστροφική για τη χώρα, την κοινωνία και τους πολίτες, πολιτική της κυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, σε συνεργασία με Ε.Ε., ΔΝΤ και τους ντόπιους τοκογλύφους και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ … δε ζητάει εκλογές, επειδή δεν μπορεί να τις επιβάλλει;Σκέφθηκαν ότι, αν τις ζητήσουν, μπορεί να τις επιβάλλει ο λαός;

Δεν θέλω να σκεφθώ ότι έχει έστω και ένα κόκκο αλήθειας, αυτό που καταμαρτυρείται στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ότι δηλαδή, δεν θέλει να κυβερνήσει ακόμη!

Νομίζω ότι η προσέγγιση αυτή της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι λάθος και πρέπει να αλλάξει. Ο κόσμος δεν έχει πλέον άλλες αντοχές και αυτό πρέπει να το καταλάβουν ΟΛΟΙ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ζητήσει την παραίτηση της κυβέρνησης και την προκήρυξη εκλογών ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Και επειδή κανένα πολιτικό κόμμα δεν μπορεί να επιβάλλει από μόνο του εκλογές, να ζητήσει από το λαό να τις επιβάλλει ΕΚΕΙΝΟΣ.

Φυσικά για να ανταποκριθεί ο λαός, θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσει την κοινοβουλευτική και κοινωνική πλειοψηφία, εξηγώντας με σαφήνεια τις θέσεις του. Τι θα κάνει δηλαδή με αυτήν την πλειοψηφία;

1.- Να καταργήσει τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους.
2.- Να ζητήσει διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του επαχθούς και μη βιώσιμου χρέους και πληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης.
3.- Να πληρωθούν τα χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα από τον β! παγκόσμιο πόλεμο.
4.- Ανασυγκρότηση της Οικονομίας με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη της παραγωγής.

Εάν όλα αυτά δεν γίνουν αποδεκτά από τους «συμμάχους» μας, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εξηγήσει στον ελληνικό λαό ότι η μόνη διέξοδος είναι:

1.- Η μονομερής διαγραφή του χρέους.
2.- Η συντεταγμένη αποχώρηση από την ευρωζώνη και η έκδοση εθνικού νομίσματος.

Έτσι απλά και ξεκάθαρα.

Για να μην παρεξηγηθώ. Φυσικά δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά με τόσα που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια, δεν ξέρω ποιος είναι. Έχω πειστεί όμως ότι, για να σε ακολουθήσει ο λαός πρέπει να είσαι απλός, ξεκάθαρος και ειλικρινής. Και ξέρω και κάτι άλλο. Δεν ενδιαφέρει κανέναν, αν το νόμισμα της φτώχιας του είναι  το ευρώ, η δραχμή … ή το εσκούδος. Αυτό που ενδιαφέρει τον κόσμο είναι να μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια και όχι απλά … να διαβιώνει!!!

Επιτρέψτε μου μια προσωπική αναφορά για να γίνω πιο σαφής.

Αυτή τη στιγμή στα 54 χρόνια μου και μετά από 28 χρόνια υπηρεσίας ο καθαρός μηνιαίος μισθός μου είναι περίπου 1200€. Είτε πληρώνομαι (εφόσον φυσικά εξακολουθώ να δουλεύω) σε ευρώ (1200) είτε σε δραχμές (408.900):

1.- Δεν μπορούμε (προσθέτοντας και το μισθό της γυναίκας μου) να εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας προς τις τράπεζες και την εφορία.
2.- Δεν μπορούμε να παρέχουμε στο παιδί μας, τα κατάλληλα εφόδια που θα το καθιστούν ισότιμο με τα άλλα παιδιά.
3.- Δεν μπορούμε να καλύπτουμε με επάρκεια την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη τόσο για μένα (στεφανιαία νόσο) όσο και για τη γυναίκα μου.

Για να μη μιλήσω για διατροφή, κατοικία, μετακινήσεις, ψυχαγωγία (χα,χα,χα!!!) κ.α.

Δεν με ενδιαφέρει ποσώς λοιπόν, σε ποιο νόμισμα στερούμαι. Και βέβαια, δεν τολμάω να συγκρίνω τη δική μου κατάσταση με των ανέργων. Με ενδιαφέρει όμως που θυσιάζουν εμένα και την οικογένεια μου προκειμένου  να διασωθεί το ευρώ. Και αναρωτιέμαι, τι έγινε εκείνο το: ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ;

Ειλικρίνεια λοιπόν και ξεκάθαρες, απλές θέσεις, κατανοητές στον κόσμο.

Εάν δεν ήταν απλώς πυροτέχνημα η ρήση του συντρόφου Προέδρου στη μεγαλειώδη προεκλογική συγκέντρωση της Ομόνοιας παραμονή του 27%: AN ΟΧΙ ΤΩΡΑ, ΠΟΤΕ! ΑΝ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ, ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΙ!

Παναγιώτης Τερζόγλου



Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΙΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Είναι επίσημο ! 14/10 ξεκινά η Φλώρινα !

Σημερινό Δελτίο Τύπου της ΤΡΑΙΝΟΣΕ
Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ ανακοινώνει στο επιβατικό κοινό ότι από τη Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012 θα επαναλειτουργήσει η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκη– Αμύνταιο- Φλώρινα, καθώς μετά από συντονισμένες προσπάθειες της εταιρίας και στο πλαίσιο σημαντικών αναπτυξιακών πρωτοβουλιών από ενδιαφερόμενους φορείς και με τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας θα είναι πλέον βιώσιμη.

Θα εκτελούνται σε καθημερινή βάση 3 δρομολόγια από Θεσσαλονίκη προς Φλώρινα και αντίστροφα εξυπηρετώντας τόσο τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, τους φοιτητές αλλά και τους εκδρομείς που επιθυμούν να επισκεφτούν τα αξιοθέατα της περιοχής. Παράλληλα, τα δρομολόγια θα μπορούν να προσφέρουν οργανωμένες μαθητικές εκδρομές καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.
Σε ότι αφορά τις τιμές εισιτηρίων για τη γραμμή Φλώρινας, έχει εγκριθεί συγκεκριμένη τιμολογιακή πολιτική με προσφορές για τους συχνούς επιβάτες του τρένου και οικονομικά εισιτήρια.
Για τη βιωσιμότητα της λειτουργίας της γραμμής κρίνεται απαραίτητη η κινητοποίηση των κατοίκων και η ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας, έτσι ώστε να αναδειχθεί η συγκεκριμένη σύνδεση ως κεντρικός άξονας σιδηροδρομικών μεταφορών και να αυξηθούν τα δρομολόγια των τραίνων.
Η σιδηροδρομική σύνδεση Φλώρινα – Θεσσαλονίκη – Φλώρινα είχε διακοπεί τον Ιανουάριο του 2011  μαζί με άλλες ζημιογόνες γραμμές του δικτύου με βάση το νόμο 3891/2010 για την εξυγίανση και αναδιοργάνωση των σιδηροδρομικών εταιριών.
Η επαναλειτουργία της γραμμής με βιώσιμο τρόπο και χωρίς επιβάρυνση του συνολικού προυπολογισμού της ΤΡΑΙΝΟΣΕ κατέστη δυνατή, στα πλαίσια ειδικής εμπορικής συνεργασίας με τη ΔΕΗ που όπως είναι γνωστό παίζει έναν ευρύτερο ρόλο στη συγκεκριμένη περιοχή.
Ακολουθούν πίνακες δρομολογίων  (αρχείο pdf) :
Η δική μας επιπλέον πληροφόρηση είναι ότι το πρώτο δρομολόγιο απο Θεσσαλονίκη θα έχει και προαιρετικές σταθμεύσεις σε Σίνδο και Άδενδρο κατόπιν αιτήματος εκπαιδευτικών .